O Ελληνας οδηγός Μοναδικός στο είδος του. Σπάει όλους τους κανόνες. Το αυτοκίνητο έχει γίνει προέκταση του πέους του, το πήρε για να το δείξει, τη δύναμή του, το καμάρι του, για να δείξει πόσα απίδια βάνει ο σάκκος, το καβαλλάει σαν το άτι του και φεύγει..Φάτε τη σκόνη μου.
Οδήγημα πάντα αριστερά και γρήγορα, τις προσπεράσεις μας πάντα απο δεξιά, ιδιαίτερα κολλάμε στο κώλο των μπροστινών που πάνε με 50 δεξιά για να προχωρήσουν λίγο, εμποδίζουν τα ραμολί (άει μωρή πλύνε τα πιάτα σου) και βιαζόμαστε.
Μετά βγάζουμε την κεφάλα μας αριστερά, αγριοκυττάμε τον/την που βρίσκεται στη μεσαία λωρίδα, άντε να βγάλουμε και κανένα χέρι, κάνουμε σφήνα και μπαίνουμε..
"Οταν στρίβεις πρέπει να βγάλεις φλάς" λέει η γυναίκα.. σιγά, τα φλάς είναι για τους φλούφληδες, εγώ είμαι άντρας.
Το κόκκινο φανάρι είναι προειδοποιητικό α) άμα είσαι κοντά του σε προειδοποιεί ότι αν το πατήσεις θα περάσεις β) άμα είσαι κοντά αλλά υπάρχει ο νομοταγής λαμάκας μπροστά, προλαβαίνεις να κάνεις σφήνα και να περάσεις, γ) αν είσαι μακριά, ε! τι να κάνουμε, ας σταματήσουμε να φτιάξουμε το μαλλί, να πιούμε μιά γουλιά φραπέ, να φτύσουμε και λίγο έξω. Το κίτρινο φανάρι δεν καταλαβαίνεις την ύπαρξη του εκτός αν το βάλανε να προειδοποιεί να μαρσάρουμε..
Τι υποννοείς ότι κέρδισα ένα καφάσι μπανάνες με το σπαθί μου? Γιατί πίθηκος είμαι?
2)Παρκάροντας στο σούπερ μάρκετ
Εδώ μπλέκονται τα φύλλα. Αποδεικνύεται ότι και οι γυναίκες έχουν φετίχ. Μεγάλα. Απύθμενα, με φυμέ κάλτσες, ζαρτιέρες και ouvert κυλοττάκια... Αύγουστο μήνα όλο το υπόγειο πάρκινγκ άδειο. Που πάει η μαντάμ και το βάζει? Στη τελευταία θέση, πρίν το στρίψιμο για την έξοδο. Και δεν μιλάμε για ένα smart αλλά για ένα μεγάλο τζίπ. Πώς να στρίψεις? Θα πρέπει να κάνεις όπισθεν...το πάρκινγκ άδειο και εσύ να κάνεις μανούβρες..
Η το άλλο το πιό ωραίο. Εχεις ψωνίσει και φορτώνεις τα πράγματα στο αυτοκίνητο. Είσαι το μοναδικό αυτοκίνητο στο χώρο, μπροστά τουλάχιστον 10 θέσεις άδειες, το ίδιο και πίσω σου. Ερχεται η μαντάμ και παρκάρει δίπλα σου. Ο καθρέφτης της ακουμπάει στον δικό σου. Δεν μπορείς να ανοίξεις την πόρτα του οδηγού γιατί δεν χωράς. Την κυττάς, σε κυττάει. Οχι δεν πρόκειται για κεραυνοβόλο έρωτα, για κάτι άλλο πιό βαθύ, πιό ωραίο.. Σου λέει "εδώ είναι η θέση μου, πάντα εδώ παρκάρω" , αρχίζεις να τα παίρνεις. Μήπως γράφει και το όνομά σου κάτω? "η κα Μπουφίδου"
Πάς στο αυτοκίνητο βγάζεις το καφάσι με τις μπανάνες.
"Μα που τις πάτε τις ξεφλουδισμένες μπανάνες και τις μπανανόφλουδες? Οχι, μη! Οχι στην εξάτμιση...καλά, καλά, πώς κάνετε έτσι..φεύγω τώρα αμέσως.. μα τι κόσμος είναι αυτός, ζούγκλα έχουμε γίνει, ούτε να παρκάρεις δεν μπορείς.."
3) Η παραλία
Εδώ έχει πολλά βίτσια. Πιάστε πρώτο τραπέζι πίστα.
Νούμερο πρώτο ο σφίχτης, μπρός πίσω περνάει και ξαναπερνάει μπροστά σου. Γυαλίζει και βρωμάει ολόκληρος, γυαλίζει απο τα αντιηλιακά που έβαλε για να γυαλίζει και βρωμάει απο τα αντιηλιακά που έβαλε για να γυαλίζει. Γύρω του πλήθος ερωτευμένες σφίγγες.., κρατάς την αναπνοή σου και κυττάς αλλού, που θα πάει θα δεί ότι δεν ..και θα φύγει.
Νούμερο δύο οι ρακέττες. Απο τότε που ήμουνα παιδί κάποιοι παίζανε ρακέτες στις κατάμεστες με κόσμο παραλίες. Και όλο έχαναν τα μπαλάκια, τα μπαλλάκια που πέφτανε στα πιό απίθανα μέρη, στη κεφάλα του ενός, στο στήθος της άλλης.. κλπ. Και όλοι τους βρίζανε και εκείνοι καμάρωναν..ναί βρίσε με κι άλλο.. ανάβω.
Νούμερο τρία το φαγοπότι. Δεν μιλάμε για αναψυκτικά εδώ και φραπέδες αλλά για σουβλάκια, τυρόπιττες, καρπούζι που θα τα φάς μετά τον μπάνιο σε απόσταση αναπνοής απο τον διπλανό σου που δεν την βρίσκει να μυρίζει την τσίκνα ή την τυρίλα..Α! Φεύγοντας μη ξεχάσεις να πετάξεις τις καρπουζόφλουδες έξω απο τους σκουπιδοντενεκέδες.., ή τις θάβεις στην άμμο. Μπράβο καμάρι μου!
Νούμερο τέσσερα, οι μαμάδες. Σύνηθες φαινόμενο, ο μικρός κάνει λασπόλουτρα ή ανοίγει τρύπες στην άμμο, πετάει νερά και γενικά φέρεται σαν παιδί. Αντίστοιχα φέρεται η τσιρίζουσα μαμά/γιαγιά "Νικολάκηηηηη! Βγές έξω να φάς".. Ο Νικολάκηηηης βέβαια έχει συνηθίσει και δεν ιδρώνει τ' αυτί του, ιδρώνει όμως το δικό μας.. Αχ! Ηρώδη, κούκλε μου, απ' τις μαμάδες έπρεπε να αρχίσεις..
