JellyPages.com

Τρίτη, Απριλίου 08, 2014

Περί βιβλιοθηκών

Δύο πράγματα έχω να γράψω,  για τη Δημοτική δανειστική βιβλιοθήκη Παλαιού Φαλήρου την οποία χρησιμοποιώ εδώ και 7 χρόνια. Το τελευταίο χρόνο έχει αλλάξει σε θέματα υπηρεσιών πρός το χειρότερο.

Μέχρι πέρυσι είχε πολύ καταρτισμένες βιβλιοθηκαρίους, ευχάριστες, ομιλητικές που γνώριζαν το καθετί εκεί μέσα. Η διευθύντρια επίσης,  μας υποδεχόταν με το χαμόγελο, μιλούσαμε για λίγο περί ανέμων και υδάτων, ήξερε το καθετί για εκδόσεις, παρουσιάσεις, δραστηριότητες του Δήμου, είχε καλές δημόσιες σχέσεις , το σωστό άτομο στη σωστή θέση. Ηταν χαρά μου να πηγαίνω εκεί, όχι μόνο για να δανειστώ βιβλία ή να τους δώσω μερικά δικά μου που δεν θα τα ξαναδιάβαζα, αλλά και για να πώ και μιά κουβέντα. 

Απο το 2013 και ύστερα όλοι οι παλιοί πήραν πόδι. Φύγαν οι ευχάριστες κοπέλες και ήρθαν κάποιοι τρομαγμένοι, αγέλαστοι και αμίλητοι άνθρωποιΦύγανε και τα ηλεκτρονικά συστήματα, που πέρναγαν τα βιβλία στη καρτέλα σου μέσω Ιντερνετ, μπορούσαν να σου πούν αν κάποιο το είχες ήδη διαβάσει, τι είχες διαβάσει ως τώρα σαν κατάσταση κλπ. Εδώ και ένα χρόνο γράφουν σε ένα χοντρό βιβλίο τύπου πρωτοκόλλου, τι διανείζεται ο καθένας...το ηλεκτρονικό σύστημα πετάχτηκε απο το παράθυρο και επέστρεψαν στο χαρτί και καλαμάρι.. σε λίγο θα σκαλίζουν τα ονόματά μας στη πέτρα.

Σήμερα ήταν το αποκορύφωμα..που πήγα και βρήκα κλειστή τη πόρτα. Οχι δεν έβρεχε ούτε έκανε κρύο, να πείς ότι γι' αυτό την έκλεισαν, έτσι τους ήρθε και την έκλεισαν. Χτύπησα το κουδούνι, ευτυχώς μου άνοιξαν. Υποτίθεται ότι η βιβλιοθήκη είναι κέντρο διερχομένων όχι αποθήκη βιβλίων που κλειδαμπαρώνεται, σιγά μη σας τα κλέψουν. Ζητάω στον υπάλληλο ένα συγκεκριμένο βιβλίο, αυτός ο τίτλος, αυτός ο συγγραφέας, "μήπως το έχετε"; Και τι απαντάει;  
"Πηγαίνετε στο ράφι Σ να το βρείτε, μάλλον θα είναι εκεί". 

Ρε φίλε πάς καλά; Αμα ήθελα να ψάξω στο ράφι, δεν θα σου ζητούσα τη βοήθεια, ξέρω που είναι το ράφι. Ηθελα απλά να μη χάσω χρόνο. Αντ' αυτού  του είπα :
"Δεν μπορώ να ψάχνω ράφια, βιάζομαι, πήτε αν το έχετε να το δανεισθώ". 

Πήγε και το βρήκε, τι να έκανε ; Ημουνα αγενής ; Πιθανόν. Εκείνος όμως δεν έχει ιδέα απο συμπεριφορά σε δημόσια βιβλιοθήκη. Τι είναι ο βιβλιοθηκάριος, αποθηκάριος ή ποντικός των ραφιών; Για πέρασε απο τη Βέροια και τη βιβλιοθήκη της, να δείς τι σημαίνει info center του 21ου αιώνα..με τα ηλεκτρονικά συστήματα, τα e-books και ένα σωρό άλλα πράγματα. 

Και δεν είναι ότι δεν έχουν λεφτά σαν Δήμος, μυαλά δεν έχουν. Είχαν κάτι καλό και το χάλασαν.. . Δεν ξέρω αν φταίνε τα κομματικά τους, πάντως έτσι όμως έγινε η βιβλιοθήκη, γύρισε 100 χρόνια ΠΙΣΩΩΩΩΩΩΩΩΩ! Ξυπνείστε ηλίθιοι!

3 σχόλια:

Sofia είπε...

Παμε μπροστά βλέπω. Η δημοτική βιβλιοθήκη του Πειραιά που πήγαινα όταν ήμουν μαθήτρια ήταν βέβαια απαρχαιωμένη σε πολλά αλλά υπήρχε και ήταν μεγάλη βοήθεια για τους μαθητές (τουλάχιστον). Κρίμα που η κατάσταση με τις βιβλιοθήκες χειροτερεύει.

Marina είπε...

Υποτίθεται ότι επειδή δεν έχουν λεφτά, κόβουν σε υπηρεσίες. Δεν αληθεύει βέβαια αυτό, το ψάρι βρώμαγε απο καιρό. Αυτή η συγκεκριμμένη βιβλιοθήκη, όπως και η δική σου στο Πειραιά, με είχε βοηθήσει πολύ ώς μαθήτρια, έμεινε όμως εκεί. Στα παλιά. Δεν προχώρησε, δεν είδε τον αναγνώστη σαν πελάτη, δεν εκσυγχρονίσθηκε, τους 2 ηλεκτρονικούς υπολογιστές που είχε τους έβγαλε απο τη κανονική δανειστική βιβλιοθήκη και τους έβαλε στη Παιδική, αφήνοντας τους ενήλικες έξω. Δύο βήματα μπρός κάνει η Ελλάδα σήμερα και τρία πίσω.

Marina είπε...

Το πράγμα έχει και συνέχεια. Προσέλαβαν ξανά τα άτομα που είχαν λήξει οι συμβάσεις τους και επανεκίνησαν το online σύστημα δανεισμού βιβλίων. Ομως, εδώ μπορείτε να αρχίζετε να χαμογελάτε, δεν μπορεί ο κάθε υπάλληλος να χρησιμοποιεί το σύστημα αυτό, μόνο ο τοπ βιβλιοθηκάριος μπορεί. Ετσι όταν δανείζεται ο δημότης βιβλία, καταγράφονται στο κατάστιχο - βιβλίο πρωτοκόλου, μεγάλο σαν τούβλο. Στο τέλος της κάθε βάρδιας ο υπάλληλος (διπλωματούχος βιβλιοθηκάριος εννοείται)το ανεβάζει στο δεύτερο όροφο της βιβλιοθήκης όπου υπάρχει ο ΤΟΠ βιβλιοθηκάριος (που ξύνεται), να τα περάσει εκείνος στο ΠιΣι την επομένη, παίρνει κάτω το δεύτερο μεγάλο κατάστιχο εισαγωγής βιβλίων και ξανακατεβαίνει. Ε! Βέβαια, εκεί πέρα γίνονται τα πράγματα με σύστημα, όχι ότι κι ότι..
Θυμάμαι μιά διαφήμιση στο ραδιόφωνο παλιά, ένα παιδάκι έλεγε "εμείς στο σπίτι μας δεν τρώμε ό,τι κι ότι, μόνο Φαρίνα Γιώτη"...