JellyPages.com

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 28, 2005

Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς

Είχα ένα ραντεβού στο κέντρο της Αθήνας σήμερα και επειδή ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος ώσπου να έρθει η ώρα της συνάντησης είπα να πάω στο Νέο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς να ρίξω μιά ματιά.
Είδα 3 αξιόλογες εκθέσεις η πρώτη για τον σκηνογράφο-σχεδιαστή κοστουμιών Διον. Φωτόπουλο, μία τεράστια παρουσίαση με οτιδήποτε είχε σχέση με την προσωπικότητά του, τις συλλογές του, τα πορτραίτα που του είχαν κάνει διάφοροι ζωγράφοι, τα κοστούμια που είχε σχεδιάσει σε παραστάσεις, είχαν και ταινίες διάφορες απο αποσπάσματα θεατρικών παραστάσεων, πώς έντυνε τους ηθοποιούς με τα κοστούμια, πώς φρόντιζε τις μάσκες, τις διακοσμήσεις των διαδημάτων, μέχρι τα παπούτσια.. κούκλες ντυμένες με κουρέλια ή με μετάξια έδιναν στις συγκεκριμμένες παραστάσεις αίσθημα μεγαλείου..μουσική Στραβίνσκυ, η ιεροτελεστεία της άνοιξης, ταξίδι στο μέλλον, είτε είναι ιδεατό, είτε όχι..το ταξίδι δεν το χάνεις..
Η δεύτερη ήταν φωτογραφικό οδοιπορικό του Nίκου Οικονομόπουλου, ασπρόμαυρες κορνιζαρισμένες φωτογραφίες διαφόρων λαών, ο ταξιδευτής όργωνε με τη μηχανή του τα Βαλκάνια, την Τουρκία και την ενδοχώρα της, την Αλβανία, Σερβία, Ινδία, πάντα η κάμερα έπιανε στιγμές καθημερινότητας, ένα χωριό Ρόμ στην θήβα, παιδιά να παίζουν ξένοιαστα μέσα στα γκρεμίδια του Σεράγεβο..μία τρακαρισμένη Κράϊσλερ φάνταζε μπροστά σε ένα πλινθόκτιστο κτίσμα στη Ρουμανία.. Αλλο ταξίδι αυτό, μέσα στη στυφή πραγματικότητα μιάς άλλης γής, όπου δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι, δεν απολαμβάνουν όλοι το ίδιο..στυφά και πικραμένα τα πρόσωπα των επιζώντων της Σερβίας..ένα ταξίδι στη συνείδηση..που ξεχνάει ότι ναί μεν (ελευθερία) αλλά( φτώχεια, πόλεμος, γιατί?)...
Η τρίτη ήταν για τους πίνακες του θανόντος ζωγράφου Μανουσάκη..εκεί ακόμη και τα πιό ταπεινά αντικείμενα, ένα βάζο, ένα μολύβι ξεχασμένο, ένα καράβι μισοβουλιαγμένο αποκτούν χρώμα και υπόσταση. Από αδιάφορα αντικείμενα γίνονται τέχνη, γεμίζουν χρώμα και παίρνουν λίγη απο την ψυχή του ζωγράφου.. Μικροί σε μέγεθος οι πίνακες αποθανατίζουν ένα άλλο ταξίδι, στην οδό των ονείρων που ακόμη και οι αποβάθρες του Πειραιά μας χαιρετάνε πρόσχαρα.. "έλα"!!
Ευτυχισμένη αισθάνθηκα μετά τις εκθέσεις αυτές
Με χαρά λοιπόν κατευθύνθηκα πρός το πωλητήριο του Μουσείου, για να πάρω ένα αναμνηστικό απο όσα είδα, καμμιά καρτ ποστάλ..οτιδήποτε να μου θυμίζει τις όμορφες στιγμές που έζησα..Αυτό είναι κάτι που συνηθίζω..όταν πάω κάπου θέλω να αγοράσω κάτι, μιά ανάμνηση, ένα σουβενίρ..ας είναι και το τσολιαδάκι..οτιδήποτε να μου υπενθυμίζει τη στιγμή
Πλήρης η απογοήτευσή μου όταν είδα τι περιείχε αυτό το κατάστημα. Προσωπικές συλλογές κοσμημάτων απο χρυσά μέχρι πλαστικά, κεραμικά, κρύσταλλα που δεν εκτίθετο στο Μουσείο, αντίθετα..δεν είχαν καμμία σχέση..Οι τιμές δε υψηλές, τίποτα δεν είχε κάτω απο 50 ευρώ.. Ετριβα τα μάτια που απο αυτά που έβλεπα..
Υπήρχαν βέβαια κάποια φθηνώτερα βιβλία, ημερολόγια..κάτι μολυβάκια...
Το περιεχόμενο όμως του πωλητήριου του Μουσείου δεν είχε καμμία σχέση με τις εκθέσεις, ούτε ένας οδηγός δεν υπήρχε..
Από όσα Μουσεία έχω δεί και εδώ και στο εξωτερικό, πάντα οι του Μουσείου, προσπαθούν να προωθούν στο κοινό αντίγραφα των εκθεμάτων και να εκμεταλλεύονται στο έπακρο το περιεχόμενο των εκθέσεων. Στο κυρίως κτίριο του παλαιού Μουσείου Μπενάκη..υπάρχουν ένα σωρό αντίγραφα, από πλαστικό έως χρυσό των εκθεμάτων, μαντήλια, κάρτες, μολύβια, βιβλία, πάζλς, τετράδια, παιχνίδια για παιδιά..για όλα τα βαλάντια..έτσι ώστε ο επισκέπτης να φύγει ευχαριστημένος..να εξασφαλίσει την ανάμνησή του..
Προφανώς το Μουσείο της οδού Πειραιώς, εκφράζει μία πλήρη αδιαφορία για τον επισκέπτη.. "δεν θα αγοράσεις αυτό που θέλεις εσύ, θα επενδύσεις σε αυτό που σου πουλάω εγώ" "επένδυση" είναι η λέξη γιατί εδώ δεν πρόκειται για απλές αγορές όταν ένα πλαστικό βραχιολάκι κοστίζει 65 ευρώ!!!
Επειδή λοιπόν πιστεύω ότι τα Μουσεία απευθύνονται σε όλο τον κόσμο και όχι στους ζάπλουτους και τους σνόμπ ας μου εξηγήσει κάποιος τι νόημα έχει ένα πωλητήριο με είδη άσχετα με το κυρίως κτίσμα που εκπροσωπεί. Είναι σαν να γράφει η επιγραφή του μαγαζιού μου "Φρουτεμπορική" και εγώ να πουλάω ζώνες. Και όχι φτηνές. Πανάκριβες, επώνυμες και ή δυνατόν και επίχρυσες!!!
Και ερωτώ.
Σε ποιούς απευθύνεται αυτό το πωλητήριο?

13 σχόλια:

Τζιτζίκος είπε...

kale ti to perases? gia to pazari toyu ah giannh pou Qa souxoyme kai fthna pramata sto museum shop? edw mpainoune o shmiths me ton kontomhna. me sena Qa asxoloumaste...

Marina είπε...

Βεβαίως και με εμένα θα ασχολείσθε γιατί εγώ και οι σαν και μένα πάνε στα Μουσεία..οι Κοντομηνάδες και οι Σημίτιδες μόνο σε εγκαίνεια πάνε και μετά απο πρόσκληση για το θεαθείναι!

τσέλιγκας είπε...

Τα μουσεία είναι πονεμένη ιστορία στην Ελλάδα όπως επίσης και οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι.
Όλα για την κονόμα...

Τσίφτης είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
KV είπε...

Θλιβερό αυτό που περιγράφεις -το έχω νοιώσει και εγώ- και ακόμα θλιβερότερο αν συγκρίνει κανείς τα είδη για παιδιά που υπάρχουν στα μαγαζάκια των μουσείων του εξωτερικού και ΔΕΝ υπάρχουν στα περισσότερα από τα εγχώρια ... κρίμα ...

Marina είπε...

Δεν έχω καμμία αντίρρηση για τις εκθέσεις των προσωπικών συλλογών στα Μουσεία, εφόσον όμως υπάρχουν αντίγραφα εκθεμάτων, αναμνηστικά, κάτι για τα παιδάκια, είδα 3 εκθέσεις, να μην υπάρχει κάτι παρεμφερές? Ενας χάρτινος οδηγός ακόμη και ένας σελιδοδείκτης, ..

Λίγο πιό κάτω στην Πειραιώς υπάρχει το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού..
Το κατάστημα του Ιδρύματος και τι δεν έχει, το κάθε κομμάτι που εκτίθεται το πουλάει σε 10 μορφές για όλα τα βαλάντια..
Ιδιωτικό το ένα Μουσείο, ιδιωτικό και το άλλο..η διαφορά βρίσκεται στην αντιμετώπιση του κοινού..

Μούργος είπε...

Έτσι όπως το θέτεις, συμφωνώ απολύτως. Είμαι αυτός με το post που αποσύρθηκε λίγο πιο πάνω, κι αυτό επειδή χάλασε το πρώτο μου βλογ και το αντικατέστησα με καινούριο.
Ευχαριστώ για το μήνυμα! ;)

street spirit είπε...

δυστυχώς τα μουσεία... είναι μια ανοιχτή πληγή και μάλιστα μολυσμένη...
Καλή χρονιά για το πιο ΔΥΟΧΙΛΙΑΔΕΣΕΞΥ!!!! ;)

Katerina ante portas είπε...

Kαλή χρονιά Μαρίνα μου! ΄Ελεγα να πάω για την έκθεση φωτογραφίας και ευτυχώς που έτυχε να ακυρωθεί η επίσκεψη γιατί έτσι θα απολαύσω Μανουσάκη και Φωτόπουλο! Είδες τι έλεγε ο Φωτόπουλος στη συνέντευξή του για τις θεατρικές παραστάσεις σήμερα; Ότι είναι τόσο προβλέψιμες(διάβασε βαρετές) που σηκώνεται και φεύγει ο άνθρωπος απο τη μέση! Κάτι που έκανα στη σύζυγο αλλεργιολόγου και σκοπεύω να κάνω απο δω και πέρα σε κάθε περίπτωση ανίας!
Φιλώ σε!

brainsick είπε...

Έθιξες ένα πολύ μεγάλο
χρονίζων πρόβλημα.
Δυστυχώς η κατάσταση με τα δημόσια
μουσεία χειροτερεύει συνέχεια.

Kαλή χρονιά Μαρίνα σε σένα
και τους ανθρώπους σου.

Chloe είπε...

Auto pou me eknevrizei kai sta idiotika mouseia kai stin Pinakothiki kai pantou sxedon stin Ellada: pas se mia ekthesi, plironeis ta oraia sou euros gia na tin deis, vgaineis ekso kai den yparxei oute mia karta apo tin ekthesi. H prepei na pareis to leukoma pou kanei 50 Euro h tipota!

Δικηγόρος του Διαβόλου είπε...

Εμπερευματοποίηση των πάντων Μαρίνα μου. Ευτυχώς όμως έχουμε καλό Υπουργό Πολιτισμού (ξέρεις ποιον) και θα διορθώσει όλα αυτά τα κακώς κείμενα...:-((

Marina είπε...

Στην Ελλάδα ζούμε παιδιά που η ίδια η χώρα δεν υπολογίζει τους κατοίκους της. Αν ένας αρχαιολόγος βρεί μία κελτική δαχτυλήθρα σε ένα λάκκο στην Αγγλία, η χώρα θα δημιουργήσει μουσείο για το εύρημα, για την προσπάθεια του αρχαιολόγου, θα βάλλουν οπτικά εφέ, θα κάνουν το κάτι άλλο και θα πουλήσουν τα αντίγραφα της δαχτυλήθρας από διαμαντοστόλιστα κοσμήματα μέχρι αυτοκόλλητα, φλυτζάνια, κεντήματα, κάρτες, πάζλς, παιχνίδια για παιδιά και ότι βάζει ο νούς μας θα πουλάνε για να μάθει ο κόσμος ότι ανακάλυψαν ...μιά δαχτυλήθρα..

Αλλη νοοτροπία!