JellyPages.com

Τρίτη, Δεκεμβρίου 20, 2005

Η χασαπόγατα

Οταν ήμουνα μικρή θυμάμαι κάθε τέτοια εποχή άρχιζαν τα παρακάλια πρός τον Αη Βασίλη. Και δεν ήμουνα μικρή του Δημοτικού, ήμουνα κοτζάμ δεσποινιδούλα του Γυμνασίου που πίστευε ακόμη στην ευχή που θα κάνει κανείς το πρώτο λεπτό της πρώτης μέρας του νέου χρόνου. Οτι η ευχή αυτή πάντα πιάνει όταν την κάνεις με όλο σου το είναι, όταν πιστεύεις σαν αυτήν..
Παρακαλούσα λοιπόν να φωτίσει ο θεός τη μαμά μου να σταματήσει να με πιλατεύει για το μελλοντικό μου επάγγελμα που θα ήταν ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ γιατρός γιατί όπως έλεγε - είναι επάγγελμα με κύρος, και κόπο, απαιτεί πολλά χρόνια μόρφωσης και επιμέλειας γιατί θα κρατάς ανθρώπινες ζωές στα χέρια σου και πρέπει να τις φροντίσεις να ζήσουν.. (Με το που μου το έλεγε αυτό εμένα με έπιανε τρεμούλα, δεν ήθελα καθόλου να κρατάω ανθρώπινες ζωές στα χέρια μου). Ενας γιατρός κατά την κρίση της θα ήταν τιμή και καμάρι στην οικογένεια, θα ψήλωνε η μύτη της φαντάζομαι αν έλεγε "να σας συστήσω, απο εδώ η Μ, φοιτήτρια της Ιατρικής" και δώστου να μου κάνει φροντιστήριο έξτρα για φυσική/χημεία/θετικά μαθήματα γενικά.

Εκείνη ήθελε να εκπληρώσει μέσω εμού ένα δικό της όνειρο. Επίσης δεν ήθελε να ακούσει για το δικό μου όνειρο (το τότε όνειρό μου), γενικά ποτέ δεν της άρεσαν τα όνειρα που έκανα για επάγγελμα απο παιδί. Τα δικά μου όνειρα ήταν για κλάμματα κατά την κρίση της, τα δικά της ήταν σημαντικά άρα προηγείτο . Ελά όμως που η μικρή ήθελε να γίνει
α) μπαλλαρίνα (πολύ δύσκολο, είσαι ψηλή και δεν έχεις αρμονία στο χορό)
β) δασκάλα (θα σε κοροϊδεύουν τα παιδιά όπως κοροϊδεύεις εσύ)
γ) αστροναύτης (έδω΄ζαλίζεσαι που ανεβαίνεις στη σκάλα...σκέψου να πετάς στα σύννεφα)

δ) χορεύτρια (πα, πα, πα θα σου κολλάνε όλοι οι άντρες) (μιάμ μιάμ χαρά εγώ)
ε) φωτογράφος (δεν πουλάει-θα ψοφίσεις της πείνας),
ζ) ταχυδρόμος . Ακούγοντας τη λέξη αυτή άφριζε λές και την είχα βρίσει.."Η κόρη μου ταχυδρόμος"? "Ποτέ των ποτών. Γιατρός θα γίνεις και για ειδίκευση θα πάρεις ή χειρουργική ή αναισθησιολογία.
Προφανώς η μητέρα μου είχε δεί το έξοχο χάρισμα που διαθέτω το οποίο είναι η κάποια μου ανοσία πρός τα αίματα, τις πληγές, τις αντίστοιχες μυρωδιές κλπ, κλπ.... θυμάμαι βέβαια ότι όταν είχα κάνει ένα μάθημα ανατομίας και η δασκάλα άνοιξε μπροστά στα θορυβημένα μας μάτια τον εγκέφαλο ενός ψόφιου (εδώ και πολλές μέρες) προβάτου ήμουνα απο τις πρώτες που πρώτα κιτρίνισε, μετά πρασίνισε και μετά φέρανε τις πατσαβούρες να σκουπίσουν και το πάτωμα όπου είχα ακουμπήσει το πρωϊνό μου...αυτή μου η εμπειρία όμως δεν την πτόησε, αντίθετα την ευχαρίστησε γιατί μου είπε ότι ώσπου να έχω πλήρη ανοσία θα χρειαστεί να ανοίξω εγώ η ίδια άπειρα πτώματα... (Μπλιάχχ....δεν κόβω καλύτερα μιά πανσετούλα να φάμε τώρα που κάνει και κρύο?)


Ηταν όμως και άτυχη η καϋμένη. Το όνειρο της ζωής της απεδείχθη φούσκα. Το γεγονός ότι σε όλα σχεδόν τα πρωτεύοντα μαθήματα που χρειάζονταν για να μπώ στην Ιατρική ήμουνα η βασίλισσα του πάτου, άντε και του πρώτου υπογείου, την εξόργιζε... στο τέλος πιά το πήρε απόφαση ότι Ιατρική δεν μπαίνω... ούτε και για Ιατροδικαστής μπορούσα να πάω... Τράβα τις πλερέζες. Εχουμε πένθος.
Ετσι άρχισαν τα ιδιωτικά συμβούλια με τις φίλες της "τι θα το κάνω το μωρό, που στις θετικές επιστήμες είναι λίγο κουτό?"


Η μία έλεγε να γίνω φιλόλογος, η άλλη αρχαιολόγος, η άλλη να της βρούμε ένα γαμπρό αλλά το τελευταίο εξαγρίωσε τη μητέρα μου που πρέσβευε, πρώτα το πτυχίο και μετά ερωτοδικείο.. γιατί άμα δεν έχω πτυχίο θα είμαι έρμαιο στα χέρια του άντρα (τρα λα λά! ναι, ναί κι άλλο!!) που θα μπορεί να με κάνει ότι θέλει (μιάου!) , ενώ με ένα πτυχίο θα μπορώ να πάρω το καπέλλο μου και να φύγω, θα είμαι δυνατή...θα έχω τον άσσο στο μανίκι..


Ετσι σκέφτηκα να της πώ ότι μιά που έχω ανοσία στα αίματα (έχω καθαρίσει του κόσμου τις μπριτζόλες, ψάρια, συκώτια, εντερα για κοκορέτσι κλπ) να πάω μπακαλόγατα σε έναν χασάπη να μάθω τη δουλειά..
Εκανε να μου μιλήσει 1 εβδομάδα.
Νομίζω μετά έγινε και φυτοφάγος


Ενώ εμένα μου έμεινε κόλλημα με το επάγγελμα του ταχυδρόμου, να μοιράζω έιδήσεις, να περπατάω και να δουλεύω στο χώρο του ονείρου μου το ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ.
Λέτε να κάνω αίτηση στον ΑΣΕΠ?

16 σχόλια:

vasvoe είπε...

ταχυδρόμος, ωραίο επάγγελμα!
ο άντρας μου ήθελε να γίνει οδηγός του ταχυδρομικού λεωφορείου, που κάνει τις συγκοινωνίες στα χωριά της ελβετίας και φέρνει και τα γράμματα.

Marilina είπε...

με ασεπ μπαίνεις στα ελτα; νόμιζα απλά κάνεις τα χαρτιά σου μετά από προκυρήξεις.

έχω ακούσει τόσα και τόσα για το μελλοντικό μυο επάγγελμα, ότι θα με κοροιδέυουν τα παιδιά δεν το άκουσα άλλη φορά (λες επειδή δεν τους κορόιδευα εγώ;)

Marina είπε...

Vasvoe, εσύ μιλάς για ιδανικές συνθήκες ταχυδρόμου, εδώ θα ήμουνα ευχαριστημένη με την τσάντα χιαστί, να μοιράζω με τα πόδια ειδήσεις..αλλά και πίσω στον γκισέ να κάθομαι δεν θα με ένοιαζε, αρκεί να δουλεύω στο Ταχυδρομείο. Τι σου είναι το παιδικό κώλυμμα!!

Marilina
Οταν γύρισα στην Ελλάδα δεν είχα δουλειά και δούλευα σε φροντιστήριο..ποτέ δεν με κορόϊδευαν τα παιδιά, αντίθετα τα πηγαίναμε πολύ καλά, συννενοούμεθα καλά, κοτζάμ έφηβοι βέβαια ήταν..αλλά τα πήγαμε θαυμάσια.

Δικηγόρος του Διαβόλου είπε...

Μοτοσακό ξέρεις να οδηγείς; Τώρα οι ταχυδρόμοι έτσι μοιράζουν τα γράμματα. Είναι προυπόθεση για το ΑΣΕΠ....:-)))

Marina είπε...

Κανένα πρόβλημα για τη μηχανή!

Markos είπε...

Εγώ πάλι κόλλησα στο όνειρο
Γενικά.
Όποιο και να είναι αυτό.
Φτάνει που σε κάνει να ταξιδεύεις και να αποτυπώνεις τις διαδρομές σου τόσο όμορφα όπως (και) σ' αυτό το κείμενό σου ....

τσέλιγκας είπε...

Πάντως υπήρχε μια χρονιά που έφευγα από το σπίτι περίπου την ώρα που ερχόταν ο ταχυδρόμος και είχαμε γνωριστεί για τα καλά. Ήταν φοβερός τύπος αλλά έπιασε γραφείο λόγω ηλικίας, ήρθε μια μέρα να φέρει ένα συστημένο και την καινούρια υπάλληλο την οποία εκπαίδευε και είχαμε τις χαιρετούρες. Την καινούρια δεν τη χωνεύω, σα να βαριέται που κάνει τη δουλειά της είναι.

Juanita La Quejica είπε...

Ταχυδρόμος εσύ, νεκροθάφτης εγώ! Ήθελα να ανοίξω Γραφείο Κηδειών, για να έχω πάντα σίγουρη δουλειά! Μάλλον το άκουσε κάποτε και ο "κηδειάς" της περιοχής μας και γι αυτό τα τελευταία 20 χρόνια σε όποια κηδεία και αν με δει, θα μου κάνει καμάκι, δεν το γλιτώνω...
Πέρασε η φαρυγγίτιδα;

scorpina είπε...

Μη γελάσετε, αλλά μικρή ήθελα να γίνω μάγισσα...με τα όλα της. Με τα ξόρκια μου, με τα φίλτρα μου, με τη στολή και το κωνικό καπέλο....

Μετά ήθελα να γίνω νοσοκόμα....Μ άρεσε η στολή....

Τελικά έγινα κάτι?

Marina είπε...

Marko, αν δεν υπήρχαν τα όνειρα η ζωή δεν θα ήταν ανεκτή..έχω καταλήξει ότι για ένα όνειρο ζούμε είτε σαν άνθρωποι, είτε σαν επαγγελματίες, είτε σαν άνδρες και γυναίκες.. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια..

Τσέλιγκα, ο ταχυδρόμος της περιοχής μας είναι φοβερός τύπος, ευχάριστος, με το χαμόγελο. Απο τη μιά θέση της μηχανής έχει την αλληλογραφία και απο την άλλη μία μεγάλη σακκούλα με διάφορα για τους σκύλους που του ορμάνε..Βέβαια τώρα δεν του ορμάνε πιά γιατί ξέρουν ότι κάτι θα πέσει..

Juanita. Πέρασε η φαρυγγίτιδα αλλά προσέχω να μην έχουμε πάλι τα ίδια..Ολα τα έχω ακούσει αλλά αυτό με τον νεκροθάφτη..αμίμητο. Είχε βγεί και μία αγγλική ταινία πρίν μερικά χρόνια με μία παντρεμένη που ερωτεύτηκε τον νεκροθάφτη και για να γλυτώσει από τον σύζυγο έκανε τη νεκρή (όπου ο νεκροθάφτης θάμπωσε τους συναδέλφους του με το μέηκ απ "της νεκρής" φαινόταν σαν ζωντανή) μία ταινία να πεθάνεις στο γέλιο..

Scorpina, μα έτσι κι αλλιώς μιά μάγισσα δεν είσαι? Μάγεψες τον γύπα που απο εκεί που έγραφε μία σειρά τωρα δεν γράφει καθόλου!! Τώρα γιατί κλείστηκες στο μοναστήρι... τι να πώ, μήπως σου δίνει αρκετή απομόνωση για να ετοιμάζεις μαγικά φίλτρα?

Juanita La Quejica είπε...

Είχα βαρεθεί Μαρίνα να γράφω εκθέσεις με αυτό το θέμα στο σχολείο, τα γαλλικά και τα αγγλικά και κάποια στιγμή αποφάσισα να "επαναστήσω", αλλά τελικά πείστηκα από τα ίδια μου τα επιχειρήματα ότι δεν θα ήταν και άσχημη δουλειά! ΧΑΧΑ!!!!!!

Marina είπε...

Juanita, μέ τέτοια επαγγελματική προοπτική φαντάζομαι ότι οι δάσκαλοι σε αφήσαν ήσυχη για πολύύύύ καιρό!..Θα γέλαγαν ακόμη και τα θρανία!

vasvoe είπε...

χμ, μάγισσα, ε;;

αυτό είναι εμένα το τωρινό μου όνειρο! θέλω να γίνω μαντζουνομάγισσα! Kr?uterhexe στα γερμανικά ή αλλιώς green witch!

Darthiir the Abban είπε...

Τώρα εξηγείται....

Κάνατε και εσύ και η μαμά σου λάθος την ώρα των ευχών....
Την στιγμή που γεννιέται ο Χριστούλης βρε ανοίγουν οι ουρανοί και η ευχή σου ανεβαίνει μέχρι τον θεό. Όχι την αλλαγή του χρόνου!

Ξαναδοκίμασε φέτος :p

raffinata είπε...

επιτέλους ησύχασα, νόμιζα πως ήμουν το μόνο ανώμαλο παιδί :Ρ
ήθελα να γίνω 3 σε 1, πωλήτρια και δασκάλα και ηθοποιός...
:)

KV είπε...

... με έχει βάλει σε μπελάδες to ... όνειρο να γνωρίσω έναν ταχυδρόμο, αλήθεια !!! ;-)