JellyPages.com

Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2011

Memories

Σήμερα πέταξα τις αναμνήσεις μου. Αυτές που ήταν καταχωνιασμένες σε ένα παλιό μεταλλικό μπαούλο. Το 2001, τότε που πέθανε η μαμά μου, ξεκαθαρισα το παλιό μπαούλο, πέταξα πολλά τότε, άφησα μερικά. Εκτοτε, πέταγα πράγματα..πού και πού. Σήμερα όμως έγινε το τέλος εποχής. Ανοιξα το μπαούλο και το είδα άδειο.

Αισθάνθηκα ένα κενό, σα να έφυγαν οι παλιοί φίλοι και οι στιγμές που αποτύπωνα σχολαστικά στα ημερολόγιά μου (έγραφα ημερολόγιο απο το Δημοτικό, έως την εμφάνιση του PC), γεγονότα, ονόματα, φίλοι, ταξίδια.. να χάθηκαν για πάντα. Ενα τσίμπημα τύψεων ένοιωσα. Μήπως έσφαλλα και να τα κράταγα ακόμη λίγο..όμως όλα αυτά τα χρόνια όλο και τα κράταγα ..και τώρα πιά δεν με ενδιαφέρει τι υπήρχε εκεί κρυμμένο. Ο, τι και ήταν θα ήταν ασήμαντο, γιατί αν ήταν σημαντικό θα το είχα ήδη μεταφέρει στο σπίτι μου, στη σημερινή μου ζωή.
Πρίν λίγες μέρες έδωσα οδηγίες και τα πετάξανε όλα. Δεν ήμουνα παρούσα γιατί φοβήθηκα μη το αναβάλλω πάλι επ' αόριστον όπως το είχα κάνει τόσες φορές παλιά.
Περίμενα να στενοχωρηθώ, όμως νοιώθω ανάλαφρη. Σα να έφυγαν τα βάρη εκείνα των υποχρεωτικών αναμνήσεων. Δεν αισθάνομαι καμμία υποχρέωση να έχω αποδείξεις οτι έχω ζήσει, ότι πήγα εδώ-εκεί, γνώρισα αυτούς κ αυτές, σπουδασα αυτά κ εκείνα, δούλεψα και απέκτησα εμπειρίες και γνώσεις.

Ελευθερώθηκα.


4 σχόλια:

DaisyCrazy είπε...

τώρα με καθαρή τη σελίδα των αναμνήσεων το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δημιουργήσεις νέες φωτεινές κι όμορφες.

Πάντως το 2002 πέταξα όλα τα παλιά μου ημερολόγια και για χρόνια πολλά δεν το μετάνιωνα γιατί ένιωθα ότι ξαλάφρωσα απ'όσα με βάραιναν. Πριν 2 χρόνια όμως τα θυμήθηκα και άρχισα να τα ψάχνω μπας και τα βρήκε η μάνα μου πριν καταλήξουν στα σκουπίδια και τα μάζεψε. Δυστυχώς δεν έγινε κάτι τέτοιο έτσι τώρα λιώνουν στη χωματερή. Πολύ θα ήθελα να μην τα είχα πετάξει, το'χω σκυλομετανιώσει όπως κατάλαβες αλλά ειναι αργά, έτσι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να φτιάξω νέα και να φροντίσω να τα κρατήσω όσο ζω!

Φιλιά

Αθανασία είπε...

Γειάσου αγαπητή...ε,αυτό είναι που λένε 'the past is dead'(το παρελθόν είναι πεθαμένο)και όντως είναι..κοίτα ή τα πετάς,όλα και πρωχοράς στο ε δώ μέλλον, σου και στη τωρινή ζωή σου,και δ ε κρατάς απολύτως τίποτε,όπως έκανες εσύ... ή κρατάς πολύυυ λίγα,αυτά που θα θελες να τα έχεις..γιανά θυμάσαι μόνο τις καλές στιγμές,που έχεις περάσει...ε,εμ παρεπιπτόντως κι εγώ έχω πολλά,πράματα από την εφηβική μου ηλικία,που έχω κρατήσει..αλλά είναι πάααρα πολλά και δ ε ξέρω τί θα κάνω με αυτά....μήπως να αρχίσω και γώ να πετάω διάφορα?να σου πώ..τώρα μου βαλες ιδέες...καλησπέρες...αλλά καλά έκανες από μιά μεριά δεν αξίζει να ζείς, με παλιά,σκουριασμένα,και ξεθωριασμένα πιά πράματα...είναι όπως τα παλιά ρούχα...κρατάς μόνο λίγα που αγαπάς,και που είναι ίσως σε καλή κατάσταση?...τα άλλα και ό,τι παλιό χαλασμένο,ξεφτισμένο, και ξεθωριασμένο το πετάς για πάντα και το αντικαθιστάς με κάτι καινούριο...έτσι είναι και η ζωή,οι εμπειρίες σου,και οι αναμνήσεις σου...ξανά καλησπέρες...

anisixos είπε...

Καλα εκανες μικρε μου!

anisixos είπε...

OVERPROTECTED : http://anisixos.blogspot.com/2011/06/overprotected.html